Hoe? En Ciman?

Leekens zegt dat hij de Rode Duivels terug op de rails heeft gezet?

op basis van wat? mislukte kwalificatie?

degoutante mens zeg...

Leekens zegt dat hij de Rode Duivels terug op de rails heeft gezet?

op basis van wat? mislukte kwalificatie?

degoutante mens zeg...

Wij, bondscoach der Belgen, is niet meer. Natuurlijk was er nooit echt sprake van een pluralis majestatis. Ondanks het feit dat de man met de gele sjaal het wij-gevoel tot haast ongekende hoogten wist op te zwepen, is en blijft Georges Leekens iemand van Ikke, ikke, ikke, en de rest kan stikken. Dat maakt hem lang geen uitzondering in het trainersvak, en geen uitzondering in de wereld tout court.

Mourinho verliet Inter nadat hij de Champions League won, Preud'homme Gent toen hij de beker pakte, en Vercauteren Genk na de titel. Het patroon is duidelijk: ik kan niet beter doen met deze groep, ik zoek andere oorden op. Faalangst. Die misschien ook Georges Leekens te pakken had. Met een niet onbelangrijke kanttekening: de ex-bondscoach heeft met de Duivels geen succes behaald voor hij opstapte.

Even terug naar zondag. Door een speling van het lot sprak Vincent Kompany de wereld toe, zo'n vijf uur nadat Georges Leekens in de perszaal van het Jan Breydelstadion le plat pays had ingelicht over de volgende stap in zijn carrière. Kompany was net kampioen geworden met Manchester City, en mocht als aanvoerder via een straalverbinding met Gary Lineker praten, die in de studio van Match of the Day zat.

Geen honderd scenarioschrijvers hadden een spannender slot voor de Engelse titelstrijd kunnen bekokstoven, geen honderd tekstschrijvers van Barack Obama himself hadden betere replieken van Kompany kunnen bedenken. Toegegeven, de toestand in Syrië is iets moeilijker te vatten dan een titel in de Premier League, maar toch, weer maar eens bleek: Kompany is een geweldenaar, op het veld met een buitensporige spiermassa, naast het veld met een al even buitensporig intellect.

Vince The Prince was zelfverzekerd en charmant, blij en niet uitzinnig, zette in een dikke twee minuten het seizoen van City neer, en loste af en toe een slim, ontwapenend grapje. Op de eerste vraag van Lineker, die zeer origineel "Wat ging er door je heen?" luidde, antwoordde Kompany met een kamerbrede glimlach en dito knipoog dat hij, om politiek correct te blijven, de titel bij de drie topmomenten in zijn leven rangschikte, naast de geboorte van zijn dochter en zijn huwelijk.

En toen, helemaal op het eind, sprak Kompany: ik kan niet wachten tot volgend seizoen, want ik heb het gevoel dat er nog maar één steen van het huis gebouwd is.

Vijf uur eerder, sprak Georges Leekens: "Mijn werk bij de Rode Duivels zit erop, het huis is klaar, alleen het dak moet er nog op."

O metafora, o mores. De een is kampioen met Manchester City, de ander is derde geëindigd in groep A van de kwalificatieronde voor het EK 2012. De een vindt van zichzelf dat hij één steen heeft gelegd, de ander vindt van zichzelf dat hij een heel huis heeft neergepoot, zonder dak weliswaar, maar ach, dat pleurt iemand anders er wel vlug even op.

Zo neemt Georges Leekens een voorschot op een eventuele kwalificatie voor het WK in Brazilië. Die pluim zal hij in dat geval alsnog op zijn hoed willen steken, en dat procédé had Georges Leekens zijn gehoor moeten besparen. Net zoals hij de Rode Duivels niet langer "mijn spelers" mag noemen, dat voorrecht is hij dit weekend kwijtgespeeld, toen hij zijn handtekening plaatste onder het contract van Club Brugge.

"Mijn spelers", zo bleek uit de hilarische persconferentie, die hadden nu dankzij de nationale ploeg (lees: dankzij 'Wij, bondscoach der Belgen') overal respect gekregen. Stel dat dat inderdaad zo was, het is een bezopen idee, maar stel... Zou dan niet één iemand, één luttele journalist op de hele troep die daar in Manchester verzameld was, op het idee gekomen zijn aan de aanvoerder van de kersverse kampioen te vragen: "Beste Vincent, proficiat met de titel, maar er is breaking news: je bent officieel bondscoachloos, Georges Leekens is opgestapt, en we weten allemaal dat zonder de Rode Duivels, jij nu niet hier zou staan vieren. Wat gaat er nu door je heen?"

Neen, natuurlijk vroeg niemand dat. Omdat het net omgekeerd is: veel van onze voetballers doen het uitstekend bij hun club, en net daarom winnen de Rode Duivels aan respect. Niet omwille van de resultaten die ze zelf behalen, integendeel, daar kijkt de voetbalwereld zo stilaan onverholen meewarig tegenaan.

De rest kan stikken, zegt het rijmpje. Maar stikt de rest wel echt? De achterblijvers, de wezen van Georges Leekens, stikken zij? Heeft hij echt zo waanzinnig gepresteerd met zijn ploeg, dat die zonder hem ademloos achterblijft? Is hij onmisbaar?

Onder Leekens' leiding hebben de Rode Duivels één resultaat behaald dat gezien mocht worden: de zege in Oostenrijk, 0-2, twee keer Witsel. En vooruit, de vriendschappelijke oefenzege tegen elf halfdronken Russen mag er ook bij. Maar een gelijkspelletje in Azerbeidzjan? De bizarre 4-4 tegen de Oostenrijkers thuis? Twee nederlagen tegen Duitsland, één schamel puntje tegen de Turken? Slappe kost, net zoals zijn voorgangers.

Neen, Georges Leekens moet nu echt het fatsoen opbrengen om niks meer te claimen inzake de Rode Duivels.

Zíjn spelers heten voortaan Jorgacevic, Blondel, Bacca en Hoefkens, en het wordt razend interessant te zien of Leekens met die mannen Club Brugge naar de titel kan leiden. Ónze jongens, die moeten gewoon naar Brazilië.

En, bottom line: of dat wel of niet gebeurt, zal voor nog geen half procent aan de ex-bondscoach liggen.

Een verrassend scherpe column van Filip Joos:

Ik vind dat die ethische zever wel stilaan mag stoppen in de media. Nu wordt er een spel van gemaakt omdat het de hele voetbalnatie aangaat en enkel de supporters/sympathisanten van Club Brugge vinden het fantastisch dat hij de Rode Duivels in de steek laat. Of het ethisch is of niet: niemand vindt het erg dat Leekens weg is bij de Duivels, dus waar ligt het probleem? In plaats van te zagen, kunnen we toch beter zeggen "ander en beter"? Die persconferentie in Club Brugge was wel zeer ongelukkig en daar snap ik de kritiek wel.
Ik vind wel dat er bij de dubbele pet van Philippe Collin ook stilaan vraagtekens mogen komen. Hij zegt dat Anderlecht zulke dingen niet doet, maar wat deed Anderlecht vorig jaar met Ronald Vargas? Mocht van Club Brugge vroeger op vakantie vertrekken, kreeg een eigen kinesist mee naar Venezuela en ineens wil hij een paar weken later per se naar Anderlecht, en dat terwijl hij nog een contract had. Het spel werd toen ook vuil gespeeld, dus Collin zijn discours mag dan ook wel even fel bekritiseerd worden dan die persconferentie van Leekens